thumb|Lokomotywa S5.2 kolei LBE Dla kolei pruskich zbudowano 367 lokomotyw typu III-2c, w latach 1905–1911, w dwóch fabrykach: Vulcan (186 sztuk) i Schichau w Elblągu (181 sztuk)H. Rauter, G. Scheingraber: Preußen-Report. Band 2..., s. 40–47.. Ponadto, 7 takich samych lokomotyw zbudowano w latach 1907–1911 w zakładach Schwartzkopff w Berlinie i Linke-Hofmann we Wrocławiu dla prywatnej kolei Lubeka-Büchen (LBE), a dalsze 11 zbliżonych lokomotyw, różniących się zastosowaniem rozrządu zaworowego Lentza, zbudowały w latach 1909–1913 zakłady Hanomag dla kolei oldenburskich.
Eksploatacja Do I wojny światowej Początkowo pruskie parowozy typu III-2c w 1906 roku zostały zaliczone do serii S3 i nosiły w poszczególnych dyrekcjach kolei odpowiadające tej serii numery z przedziału 201–400. Dopiero w 1911 roku zostały one wyróżnione jako osobna seria S5² i otrzymały numery powyżej 501. Osiem parowozów w dyrekcji bydgoskiej kolei pruskich jednak omyłkowo pozostało oznaczonych jako seria S3.