Breton: « Monsieur Teste était trahi » („Pan Test został zdradzony”), « Wywiady z André Parinaud », 1952., czy też po „nowoczesnych” (Jean Cocteau, Raymond Radiguet, Drieu La Rochelle) powtarzających wciąż tradycyjną formę powieści, jaką odrzucił (i zawsze już będzie odrzucał).
W końcu przybywa do Paryża Tristan Tzara (23 stycznia 1920 r.). Breton wyobraża sobie wspólne „zabijanie sztuki”, co mu się wydaje najpilniejszym zadaniem, nawet jeśli „przygotowanie zamachu stanu może wymagać lat”Listy do Tristana Tzara z 4 i 20 kwietnia 1919, wyd. Daix s. 57.. Breton, Picabia i Tzara organizują dadaistyczne manifestacje, które najczęściej wzbudzają niezrozumienie, awantury i skandale, czyli osiągają pożądane cele. Jednak od sierpnia Breton zaczyna się dystansować wobec dadaizmu. Odmawia napisania przedmowy do dzieła PicabiiJésus-Christ rastaquouère, Jezus Chrystus obcokrajowiec.: „Nawet nie jestem pewny czy dadaizm wygrał, wciąż spostrzegam, że go w sobie przerabiam”Z listu do Simone Breton.. Pod koniec roku Breton zostaje zatrudniony przez Jacques’a Doucet, krawca, bibliofila i miłośnika sztuki nowoczesnej, a także rzeczy rzadkich i niemożliwych, który zamawia listy o literaturze i malarstwie oraz porady w kwestii kupna dzieł sztuki.