Został przedrukowany przez Zenona Przesmyckiego (Miriama) w roku 1911 w 15 numerze „Literatury i Sztuki”, dodatku do „Nowej Gazety”.

O istnieniu rękopisu pisał w 1892 roku, w petersburskim piśmie „Kraj” wnuk poety, Ludwik Gorecki, szersze informacje o utworze zamieścił w artykule O nieznanych utworach Adama Mickiewicza w VII numerze „Pamiętnika Literackiego” za rok 1908 Józef Kallenbach.

Autograf pieśni pierwszej został zakupiony przez redakcję, przygotowującą wydanie Dzieł wszystkich (tzw. „wydanie sejmowe” ukazywało się od 1933 roku) – tekst miał zostać umieszczony w tomie, którego druk przerwano z powodu wybuchu drugiej wojny światowej. Rękopis przekazany przez wydawcę Bibliotece Narodowej w Warszawie uległ zniszczeniu w 1944 roku. Zachowała się jedynie fotokopia jego pierwszej strony, która w 1931 roku została opublikowana w katalogu wystawy „Dni Mickiewiczowskie w Nowogródku”. Udało się natomiast opublikować przed wojną ustęp pieśni trzeciej.