Po upadku projektu MRBM Blue Streak powstała koncepcja użycia pocisku jako podstawy dla rakiety nośnej nazwanej Black Prince. Pierwszym stopniem miał być właśnie Blue Streak, drugim rakieta Black Knight. Paliwem dla takiej rakiety miała być mieszanina nafty i nadtlenku wodoru. Ten pomysł nie został zrealizowany.
W 1960 została utworzona Europejska Organizacja Rozwoju Rakiet Nośnych (ELDO). Do projektu trzystopniowej rakiety nośnej o nazwie Europa przyłączyło się 7 państw, w tym Wielka Brytania i Australia (która udostępniła poligon Woomera). Pierwszym stopniem tej rakiety miał być człon oparty na konstrukcji Blue Streak z ulepszonymi silnikami Rolls-Royce RZ2, drugim stopniem miała być francuska rakieta Coralie. Trzeci stopień o nazwie był udostępniony przez RFN, zaś cała elektronika pokładowa przez Holandię i Belgię.
Przed pierwszym startem rakiety Europa wykonano 5 testów stopnia Blue Streak na poligonie Woomera. Pierwszy testowy start Blue Streak miał miejsce w 1964, ostatni w 1966. Wszystkie testy zakończyły się powodzeniem. Pierwszy start Europy oznaczony jako F6,1 odbył się w roku 1967, ale nie doszło do zapłonu silników 2. stopnia. Wszystkie starty rakiety Europa zakończyły się fiaskiem z powodu awarii 2. lub 3.