W tym miesiącu władze miejskie przeprowadziły spis miejscowej ludności z podziałem na 3 kategorie: żyjących w Krasnodarze do okresu okupacji, przybyłych do miasta już po jego zajęciu przez Niemców oraz przeznaczonych do aresztowania i likwidacji, tj. komunistów, Żydów, partyzantów i czerwonoarmistów. Wyłapywanie i aresztowania tej kategorii mieszkańców miasta prowadziła policja pomocnicza. Aresztowani byli przekazywani niemieckiemu oddziałowi specjalnemu Sonderkommando SS 10A. Jego kwatera znajdowała się w tzw. domu Gestapo na rogu ulic Ordżonikidze i Siedina. Tam odbywały się też rozstrzelania części osób.
W Krasnodarze Niemcy po raz pierwszy na okupowanych terenach ZSRR zastosowali zabijanie ludzi gazem w samochodzie ciężarowym, do którego wchodziło za jednym razem 60–80 osób. W ten sposób zginęło ponad 7 tys. Rosjan. Na obszarze miasta powstało kilka obozów jenieckich, z których największym był obóz Nr 162, mieszczący się na stadionie piłkarskim Dynamo (osadzono w nim ponad 10 tys. czerwonoarmistów).
Niemcy zamierzali pozyskać dla swojej władzy część mieszkańców Krasnodaru, a szczególnie Kozaków kubańskich. Miał być dla nich utworzony na Kubaniu specjalny obwód autonomiczny ze stolicą w Krasnodarze, na co uzyskano zgodę władz III Rzeszy.