Silnik rzędowy Kawasaki Ha-9 będący licencyjną wersją niemieckiego BMW VI, pomimo prowadzenia intensywnych prac nad jego modernizacją nie spełniał pokładanych w nim nadziei. W zaistniałej sytuacji Japończycy zdecydowali się na zakup licencji na nową jednostkę napędową. Już od 1937 roku prowadzono rozmowy z producentem niemieckim, firmą Daimler-Benz. Negocjacje dotyczyły zakupu licencji silnika DB-600 a w późniejszym okresie jego zmodernizowanej wersji DB-601A. W marcu 1938 roku wydawało się, że uda się pozyskać dokumentację, kiedy nagle niemiecki partner wycofał się z dalszych rozmów motywując to tym, iż Japończycy nie będą w stanie podołać technicznemu wyzwaniu jakim jest produkcja tak nowoczesnego jak na owe czasy silnika Daimlera. Pomimo wstawiennictwa Vogta, sprawa oparła się o najwyższe władze III Rzeszy, u których interweniował członek zarządu firmy Kawasaki a jednocześnie brat premiera Japonii, Hisashi Tojo. Dopiero to zaowocowało pozytywnym zakończeniem rozmów i w kwietniu 1940 roku do Japonii dotarła dokumentacja techniczna i wzorcowy silnik DB-601A. We wrześniu 1941 roku rozpoczęto produkcję seryjną nieco zmodyfikowanej przez japońskich inżynierów niemieckiej jednostki napędowej pod oznaczeniem Ha-40.