Ludwik aktywnie uczestniczył w polityce wewnątrzniemieckiej, a jego znaczenie rosło. Około 1080 roku u boku króla Niemiec Henryka IV walczył przeciwko saskiej opozycji, wówczas zapewne otrzymał tytuł hrabiowski. Później należał jednak do opozycji przeciwko Henrykowi, m.in. wsparł jego syna, późniejszego Henryka V w walce przeciwko ojcu. W 1112 roku wystąpił z kolei przeciwko Henrykowi V. Został jednak pokonany i uwięziony wraz z najstarszym synem Hermanem. Młodsi synowie prowadzili nadal wojnę, a Ludwik został uwolniony dopiero w 1116 roku (Herman zmarł wcześniej).
Zmarł w założonym przez siebie opactwie Reinhardsbrunn, zwyczajem tamtych czasów przyjąwszy krótko przed śmiercią mnisi habit. Tam też został pochowany. Przydomek "Skoczek" (łac. Saltator) pojawił się w XV w. i pochodzi od jego rzekomego skoku do rzeki Saale podczas ucieczki z zamku Giebichenstein.
Znanych jest ośmioro dzieci z małżeństwa Ludwika z Adelajdą, m.in.: Herman (zm. 1114) Ludwik I (zm. 1140) – landgraf Turyngii Henryk Raspe I (zm. 1130) – hrabia Gudensbergu Udo (zm. 1125) – biskup Naumburga Kunegunda (zm. 1118) – żona hrabiego saskiego Wichmana Cecylia (zm. 1141) – żona hrabiego Veldenz Gerlacha Adelajda (zm. 1146) – żona hrabiego Weimaru Ulryka II
Bibliografia
Kategoria:Ludowingowie Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w 1123