– żeńskie imię wywodzące się z greckiego (Aikaterínē), noszonego przez św. Katarzynę Aleksandryjską; do polszczyzny trafiło za pośrednictwem łaciny (Catharina). Etymologia imienia jest niepewna.
Etymologia Pochodzenie imienia jest niepewne. Powszechnie łączy się je z greckim przymiotnikiem („czysty”, „bez skazy”), jest to jednak etymologia ludowa: najstarsze greckie poświadczenia imienia mają w rdzeniu spółgłoskę τ (-κατερ-), podczas gdy καθαρός ma od początku θ. Formy z θ (gr. Αἰκαθερίνα, łac. Catharina, niem. Katharina) są wtórne i powstały pod wpływem skojarzenia z καθαρός — zapisane th jest niejako skamieliną owej reinterpretacji.
Wśród prób objaśnienia rdzenia wymieniano m.in. imię bogini Hekate (wariant , fonetycznie tożsamy po zlaniu się αι z ε) oraz przymiotnik („każdy z dwojga”), którego temat ἑκατερ- formalnie najlepiej pasuje do postaci imienia. Żadna z tych hipotez nie jest jednak pewna; ostrożne opracowania określają rdzeń jako niejasny, być może niegrecki (imię „aleksandryjskie”).