Ich celem było zwrócenie uwagi opinii społecznej krajów Europy Zachodniej i Środkowo-Wschodniej na problemy narodów Kaukazu, podbitych przez Sowietów, a następnie przez nich represjonowanych oraz ich dążenia narodowo-niepodległościowe. Pismo miało 3 części: pierwszy składał się z tekstów dotyczących sytuacji i polityki wewnętrznej ZSRR, drugi zawierał teksty poświęcone poszczególnym narodom „walczącym o swoją wolność”, zaś w trzecim publikowano korespondencję, która przychodziła do redakcji z różnych krajów, przegląd publikacji dotyczących problematyki kaukaskiej i kronikę działań organizacji „prometejskich”. Redakcja „Prometeusza” organizowała ponadto wieczorki literackie, bankiety, specjalistyczne seminaria, publiczne wykłady i odczyty. Prowadzono też akcje międzynarodowe o charakterze antysowieckim, np. zorganizowanie w 1932 r. w Amsterdamie międzynarodowego kongresu pokojowego w obronie przed ZSRR, czy po przyjęciu Związku Sowieckiego do Ligi Narodów w 1934 r. opracowanie petycji, podpisanej przez działaczy emigracji kaukaskiej, która została zabrana do Genewy przez redaktora naczelnego G. Gwazawę. W maju 1938 r. z inicjatywy polskich władz został częściowo zmieniony skład redakcji pisma. Redaktorem naczelnym został O. Szulhyn. Zmieniono też format pisma i nazwę na „La Revue de Prométhée”.