Na Uniwersytecie Jagiellońskim pełnił funkcje wicedyrektora (1977–1979) i dyrektora (1979–1981) Instytutu Filologii Rosyjskiej. Stworzył i przez 10 lat kierował pierwszym w rusycystyce uniwersyteckiej Zakładem Metodyki Nauczania Języka Rosyjskiego. Wespół z Jadwigą Szymak-Reiferową w 1991 zorganizował Zakład Literatury Rosyjskiej XX w. (obecnie Katedra Literatury Rosyjskiej XX i XXI w.), którego był pierwszym kierownikiem. Wykształcił pięcioro doktorów (trzy doktoraty literaturoznawcze i dwa z metodyki nauczania języka rosyjskiego).
Główne obszary jego zainteresowań naukowych to literatura rosyjska I połowy XX wieku, szczególnie twórczość Siergieja Jesienina, Władimira Majakowskiego, Nikołaja Klujewa, ugrupowanie imażynistów oraz problemy metodyki nauczania języka rosyjskiego oraz literatury na studiach rusycystycznych.