impromptu speeches).
Historia klubu Początki Toastmasters Pierwowzorem Toastmasters była seria spotkań szkoleniowych, przeprowadzonych w 1903 roku przez Raplha C. Smedleya w ramach działalności w YMCA. Jako dyrektor do spraw edukacji w placówce YMCA w Bloomington w stanie Illinois, Smedley zdał sobie sprawę z zapotrzebowania na naukę publicznego przemawiania. Zorganizował klub, którego nazwę Toastmasters, zasugerował mu generalny sekretarz YMCA, George Sutton. Na każdym spotkaniu klubu następowała rotacja obowiązków. Członkowie kolejno obejmowali role mówców i sędziów. Wygłaszane mowy oceniał przede wszystkim sam Smedley wraz z doświadczoną ekipą ewaluatorów. Do ekipy tej zapraszani byli również młodsi klubowicze w celu nauki dawania innym informacji zwrotnych. W ten sposób uczono zarówno przemawiania, jak i postaw liderskich.
W 1910 roku po objęciu przez Ralpha Smedleya posady generalnego sekretarza YMCA w Rock Island w stanie Illinois klub przeniósł się do nowej siedziby i szybko rozrósł się do 75 członków (oddział w Bloomington przetrwał jeszcze rok). Gdy Smedley opuścił Rock Island, klub zniknął razem z nim.