Apofyza delikatnie wzniesiona, w kolorze od ochry do czerwonobrązowego. Nasiona o długości 3–5 mm, ciemnobrązowe, opatrzone skrzydełkiem o długości 1–1,4 cm. Gatunki podobne Pinus patula, podobna ze względu na opadające igły, które jednak nie zwisają tak silnie. P. patula ma także większe szyszki.
Biologia i ekologia Dwie wiązki przewodzące i 4–10 środkowych kanałów żywicznych w liściu, czasem 1–4 wewnętrzne. Linie aparatów szparkowych widoczne na wszystkich stronach liścia. Igły pozostają na drzewie przez 2 lata. Szyszki dojrzewają w ciągu 2 lat.
Występuje na wysokościach (1500)1700–2600(2900) m n.p.m.
Zazwyczaj towarzyszy jej kilka gatunków dębów (Querqus) oraz sosen, w tym P. leiophylla, P. arizonica, P. douglasiana, P. durangensis, P. herrerae, P. pseudostrobus, P. teocote, P. oocarpa oraz P. cembroides.
Przedstawiciele tego gatunku są gospodarzami kilku roślin pasożytniczych: Arceuthobium nigrum – gospodarz główny Arceuthobium gillii – gospodarz główny Arceuthobium yecorense – gospodarz główny Cladocolea cupulata Kuijt (gązewnikowate)
Systematyka i zmienność Synonimy: Pinus patula B.C. Seemann non Schlechtendahl et Chamisso.
Pozycja gatunku w obrębie rodzaju Pinus: podrodzaj Pinus sekcja Trifoliae podsekcja Australes gatunek P. lumholtzii