Sam nazwał je „rodzajem testamentu mego uniwersyteckiego”.

Uniwersytet Poznański opublikował mowę w 1933, w nakładzie 500 egzemplarzy (18 stron), z czego 100 na eleganckim papierze czerpanym. Reprint, wraz z tłumaczeniem angielskim (prof. Olgierd Adrian Wojtasiewicz) wydał UAM w 2011 w ramach obchodów 400-lecia tradycji uniwersyteckich w Poznaniu i dekady jubileuszowej UAM (2009–2019).

Budowa Wykład dzieli się na 17 numerowanych akapitów o następujących treściach: Wyrazy wzruszenia. Charakter i rola doktoratu honoris causa. Dochodzenie do prawdy obiektywnej jako źródło dostojeństwa Uniwersytetu. Prawda obiektywna jako źródło pokoju i zażegnania konfliktów. Niedocenianie roli nauki w Polsce, niedocenianie roli uniwersytetów. Niezależność uniwersytetu podstawą jego bytu. Uniwersytet nie może ulegać wpływom zewnętrznym. Siła oddziaływania uniwersytetów na społeczeństwo. Rola prawdy obiektywnej w kształtowaniu postaw studentów. Rola profesorów i wykładowców. Prawda obiektywna jako wyznacznik działania nauczyciela akademickiego. Przynależność profesorów do organizacji ideologicznych wrogiem poszukiwania prawdy obiektywnej. Władza, zaszczyty, ambicje i pieniądz przeszkodami w poszukiwaniu prawdy obiektywnej.