Zgodnie z nią akceptacja WRK przez jeden wybrany państwowy organ ochrony danych osobowych, przy pozytywnej opinii dwóch innych takich organów, pozwalała na uznanie, iż przekazywanie danych w ramach danej korporacji, w tym do podmiotów zależnych z siedzibą w krajach poza EOG, odbywało się w sposób bezpieczny, zgodny z wymogami prawa unijnego.
Według stanu na rok 2012 na całym świecie istniało 15 zatwierdzonych WRK, i większość z nich ma akceptację francuskiego lub brytyjskiego inspektora ochrony danych osobowych. W tym samym czasie spośród państwa EOG zasada wzajemnego uznania nie była przyjęta przez Austrię, Belgię, Bułgarię, Cypr, Czechy, Francję, Hiszpanię, Holandię, Niemcy, Norwegię, Polskę i Wielką Brytanię. Pomimo niestosowania przez Polskę ww. zasady istnienie w danym podmiocie międzynarodowym WRK było przesłanką ułatwiającą uzyskanie pozytywnego wyniku postępowania przed GIODO.
Bibliografia Ewa Kurowska-Tober, Jest nowy sposób na transfer danych osobowych w korporacjach, Rzeczpospolita, nr 7/9127 z 10 stycznia 2012 r., str. D10
Kategoria:Ochrona danych osobowych Kategoria:Prawo Unii Europejskiej