Jego jurysdykcja obejmowała CARICOM.
Obecnie jest konsulem generalnym w Nowym Jorku.
Kariera pisarska W 1978 roku debiutował we Francji powieścią La Combine de Karachi. Jego niderlandzkojęzyczny debiut, Het Anagram van de Wereld opublikowało sześć lat później przez wydawnictwo Manteau. Zaledwie rok później wydał Door de Naamloze Vlakte. Powieścią De Voornamen van de Maan zamknął trylogię, która się charakteryzuje wpływami postmodernistycznymi i strukturalnymiA.F. van Oudvorst, „Het Postmodernisme van Herman Portocarero”, DWB 135/5..
W 1987 roku wydał dzieło swojego życia, De Eeuw die Beiroet heet, złożoną powieść, która subiektywnie opisuje historię świataKreatief, kwiecień 1989, tom 1, s. 17–26..
Po wcześniejszym opublikowaniu w Nieuw WereldtijdschriftNieuw Wereldtijdschrift, wrzesień 1985, rok 2., wydał w formie książki w 1988 roku nowelę Later Dan de Nacht.
Grenzen GenezenEddy De Wolf, De Rode Vaan, numer 23, 8 lipca 1990, strony 21-23, Wywiad z Hermanem Portocarero: De Revanche van maatschappijen op systemen. jest relacją z okresu, kiedy pracował jako doradca w orgranizacji Lekarze bez Granic, opartą na eseju Geo-Graffiti.