Dorobek inżynierski i naukowy Należał do lwowskiej szkoły regulacji rzek i budowy dróg wodnych, która w okresie przedwojennym lub powojennym odcisnęła swój ślad w Politechnice Warszawskiej, Politechnice Wrocławskiej i Politechnice Gdańskiej. Był kontynuatorem nowatorskiej filozofii w zakresie regulacji rzek polegającej na tym, aby konstrukcje inżynierskie wpisywać w naturalne uwarunkowania koryta rzecznego, uzyskując efekt umacniania ich przez siły przyrody, a nie zwalczania i niszczenia. Dzisiaj powiedzielibyśmy, że z założenia budowle te miały być przyjazne środowisku. Szacował szkody powodziowe, badał m.in. poziomy ruch rumowiska rzecznego na różnych głębokościach osadów dennych. Był promotorem prac doktorskich Romualda Jasiewicza i Janusza Wierzbickiego. Pozostawił po sobie liczne owoce pracy inżynierskiej i badawczej, w tym książki z zakresu budownictwa wodnego: Regulacja rzek (PWN, Wrocław, 1953), Porty rzeczne (PWN, Warszawa, 1957) i Regulacja rzek i potoków (Arkady, Warszawa, 1958). Ta ostatnia pozycja została przetłumaczona na język angielski i wydana w Polsce po angielsku: River Regulation (Arkady, Warszawa, 1964). Publikował także w czasopismach naukowo-technicznych, np.