Decyzja o utworzeniu Pucharu Kontynentalnego kobiet zapadła na przełomie maja i czerwca 2004 r. podczas kongresu FIS w Miami. Terminarz pierwszej edycji ustalono na posiedzeniu w Villach. W kalendarzu uwzględniono zawody dotychczas zaliczane do FIS Ladies Winter Tournee. Pierwszy w historii żeński konkurs odbył się 23 lipca 2004, a wygrała go Daniela Iraschko. W klasyfikacji generalnej inauguracyjnego sezonu zwyciężyła natomiast Anette Sagen.
Żeby wyniki poszczególnych zawodów były zaliczane do klasyfikacji generalnej, musiały wystartować skoczkinie z co najmniej 5 państw. W konkursie PK mogły startować wszystkie zawodniczki, posiadające kod FIS (FIS Code). Jeden kraj mógł wystawić do konkursu 10 zawodniczek, a dodatkowa kwota startowa dla reprezentacji gospodarzy wynosiła 10.
W każdym sezonie odbywały się dwie serie COC – letnia i zimowa. Do sezonu 2007/08 nie było podziału na klasyfikacje letnią i zimową.
Polskie skoczkinie w PK zadebiutowały 9 sierpnia 2006 podczas zawodów w Pöhla, w składzie: Gabriela Buńda i Joanna Gawron (pod opieką trenera Kazimierza Bafii). Gawron była 49., a Buńda 53.