Kariera zawodowa Po odejściu z wojska pracował jako dyrektor generalny Rady Ministrów. Równocześnie rozpoczął pracę naukową na Uniwersytecie Hebrajskim, wykładając stosunki międzynarodowe i studia blisko-wschodnie. Jego doświadczenie było okazyjnie wykorzystywane w służbie publicznej. Między innymi, w 1964 roku opracowywał analizy strategiczne dla MSZ. W latach 1974–1975 był strategicznym doradcą ministra obrony Szimona Peresa. Z upływem lat zmienił swoje stanowisko względem Arabów. Z bezkompromisowego nieugiętego stanowiska ewoluował do zwolennika negocjacji z OWP. W 1993 roku otrzymał Nagrodę Izraela za całokształt działalności politycznej.
Zmarł w 1994 roku Jerozolimie.
Publikacje
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 1994 Kategoria:Izraelscy generałowie Kategoria:Funkcjonariusze izraelskich służb specjalnych Kategoria:Ludzie urodzeni w Hajfie Kategoria:Żołnierze Brygady Żydowskiej