W 1946 wstąpił do General Theological Seminary w Nowym Jorku, w grudniu 1949 otrzymał sakrament święceń. Pracował między innymi w parafiach w Jersey City i Indianapolis, uczestnicząc aktywnie w działalności na rzecz bezdomnych i mieszkańców podmiejskich ubogich dzielnic. Występował na rzecz równouprawnienia i przeciwko dyskryminacji rasowej, brał udział w marszach organizowanych przez Martina Luthera Kinga. Swoje doświadczenia opublikował w książce The Church Reclaims the City z 1964. W tym samym roku został biskupem sufraganem diecezji waszyngtońskiej. W stolicy działał na rzecz praw człowieka, uczestniczył również w opozycji wobec wojny wietnamskiej. Zorganizował koncert muzyki rockowej w katedrze. W 1969 został koadiutorem diecezji nowojorskiej, trzy lata później jej trzynastym biskupem.
Jako biskup diecezjalny wciąż prowadził szeroką działalność społeczną i polityczną. Wspierał inicjatywy na rzecz równości rasowej i równouprawnienia płci w kościele i społeczeństwie. Był zwolennikiem kapłaństwa kobiet i osób homoseksualnych. W 1977 jako pierwszy udzielił święceń kapłańskich otwarcie homoseksualnej kobiecie. Jako działacz na rzecz rozbrojenia nuklearnego wszedł w skład amerykańskiej delegacji na rozmowy rozbrojeniowe w Moskwie w 1982.