Polityka wewnętrzna, jak wznoszenie zamków obsadzanych zaufanymi ludźmi oraz zapewnienie bezpieczeństwa na szlakach handlowych, również znalazła wyraz w hymnie.
Zachowane tabliczki z Hymnem na cześć Szulgi pochodzą z okresu po upadku III dynastii z Ur, jednak zapewne utwór został ułożony jeszcze za życia króla. Znane są fragmenty czternastu kopii dzieła. Na ich podstawie Adam Falkenstein skompilował tekst.
Treść Szulgi nazywa siebie wybrańcem bogów, zrodzonym z Ninsun za sprawą Ana, który włożył mu koronę na głowę. Jest ukochanym Ninlil, bratem i druhem – Utu. Jeszcze przed urodzeniem o heroicznych losach Szulgi zadecydował Enlil. Do wielkich czynów wybrała go Inanna, która jako narzeczona świętuje z nim eszesz – comiesięczne święto z okazji pełni księżyca. Nisaba obdarzyła go wiedzą, Szakan – szybkością.
Wybranek bogów Szulgi odbywa podróż z okazji święta pełni książyca eszesz z Nippur do Ur. Trwa burza, jednak nie jest ona w stanie opóźnić podróży. Odległość między dwoma miastami król przebywa w ciągu jednego dnia. Szulgi opisuje swoje dokonania jako administrator i wielki budowniczy oraz sprawiedliwy król.