10 stycznia 1919 roku zgłosił się do Wojska Polskiego. Został adiutantem dowódcy grupy 13 pułku piechoty na Śląsku Cieszyńskim, następnie pełnił różne funkcje, między innymi instruktora w szkole podchorążych w Krakowie. 15 grudnia tegoż roku otrzymał awans do stopnia porucznika służby stałej. Od 1921 roku był w sztabie 8 Dywizji Piechoty. 15 sierpnia 1923 roku został awansowany do stopnia kapitana. W latach 1924–1926 pracował w Centralnej Szkole Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Po ukończeniu kursu narciarskiego w Zakopanem otrzymał przydział do 5 pułku strzelców podhalańskich, lecz wkrótce został czasowo przeniesiony na stanowisko dowódcy kompanii w 32 pułku piechoty w Modlinie. Następnie pełnił szereg funkcji sztabowych w Warszawie, by w 1930 roku powrócić do 5 psp w Przemyślu, w którym między innymi pełnił obowiązki komendanta Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy 22 Dywizji Piechoty Górskiej. W 1936 roku awansował do stopnia majora. W 1939 roku dowodził II batalionem.
W latach 20. był także aktywnym sportowcem, grał jako bramkarz w drużynach piłki nożnej klubów: KS „Krakus”, KS „Podgórze” Kraków, WKS Modlin, KS „Polonia” Warszawa. Podczas służby w Przemyślu był wiceprezesem i kierownikiem sekcji piłki nożnej klubu WCSS „Polonia”.