W lutym 1992 roku do swojego dziewiczego lotu wzbił się kolejny prototyp ale tym razem z mocniejszym silnikiem PT6A-60A. Na kolejnych samolotach badano zastosowanie silników PT6A-62A oraz AlliedSignal TPE331. W 1995 roku maszynę oficjalnie nazwano Woongbi (Woong Bee). W 1998 roku zakończono testy wszystkich samolotów a rok później, Korea Aerospace Industries, firma powstała w wyniku konsolidacji koreańskich przedsiębiorstw lotniczych, podpisała z południowokoreańskim rządem umowę o dostarczeniu siłom powietrznym pierwszych 85 maszyn z opcją na kolejne 20 sztuk. Pierwszy samolot dostarczono w 2000 roku a dwa lata później ostatni z zamówionych 85 egzemplarzy. Koreańskie maszyny wchodzą w skład czterech dywizjonów zgrupowanych w 3. Skrzydle Szkolno-Treningowym. Samoloty wykorzystywane są do trwającego 9 miesięcy szkolenia podstawowego, obejmującego około 90 godzin w powietrzuMichał Fiszer, Jerzy Gruszczyński, Siły Powietrzne Republiki Korei, „Lotnictwo Aviation International”, nr 6 (2019), s. 24–35, .