Przez cały ten czas był aktywnym działaczem ruchu syjonistycznego, współpracując z oddziałem Agencji Żydowskiej w Londynie.
Kariera polityczna W marcu 1946 Etan wyemigrował do brytyjskiego Mandatu Palestyny i zamieszkał w Jerozolimie. Pierwszym zadaniem mu powierzonym przez przywództwo społeczności żydowskiej w Palestynie, było utworzenie grupy dyplomatów działających przy Departamencie Politycznym Agencji Żydowskiej. Gdy w czerwcu 1946 brytyjskie władze mandatowe aresztowały wielu żydowskich przywódców, Etan otrzymał nietypową pracę. Każdego dnia, dokładnie o godzinie 12 w południe, spotykał się z przedstawicielami międzynarodowych mediów i informował ich o działaniach na rzecz utworzenia w przyszłości państwa żydowskiego.
W samej Palestynie rozwijało się osadnictwo żydowskie, będące silnym czynnikiem pobudzającym konflikt żydowsko-arabski. Władze społeczności żydowskich wykazywały pozytywne zainteresowanie brytyjskimi planami podziału Palestyny i budowy dwóch równorzędnych państw. Odmiennie postąpili arabscy przywódcy – odrzucili oni jakiekolwiek propozycje brytyjskie, zapowiadając walkę aż do uzyskania pełnej samodzielności. Narastające antagonizmy doprowadziły do wybuchu konfrontacji zbrojnej pomiędzy obydwoma społecznościami. W następstwie tego, Wielka Brytania zrzekła się 14 lutego 1947 roli mediatora.