Wewnątrz rozmontowany ikonostas z poprzedniej cerkwi był powieszony na ścianach. Nowy ikonostas był skomponowany z fragmentów co najmniej dwóch innych nieznanego pochodzenia z XVIII wieku. W świątyni znajdował się nadwieszony chór muzyczny w kształcie litery C z tralkową balustradą.
Otoczenie Po pożarze pozostała ruina dzwonnicy. Była to dzwonnica bramna, murowana dwukondygnacyja, parawanowa z trzema dzwonami. Obok zachował się cmentarz z zabytkowymi nagrobkami.
Przypisy
Bibliografia Stanisław Kryciński, Cerkwie w Bieszczadach, Wydawnictwo Stanisław Kryciński, Warszawa 1991, s. 47 Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, s. 313 Maciej Skowroński, Arkadiusz Komski, Agata Skowrońska-Wydrzyńska, Cerkwie bieszczadzkie, Wydawnictwo "Fundacja", Nowy Sącz 2001, s.20, Krzysztof Zieliński, Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, Rzeszów 2015, ss. 366,367
Kategoria:Nieistniejące cerkwie w powiecie bieszczadzkim Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Czarna (powiat bieszczadzki) Cerkiew