Podczas "czwartków literackich", w saloniku Jadwigi Hoesick bywali m.in.: Zofia Natansonówna – córka Kazimierza Natansona, Jan Kazimierz Zaremba, Karol Estreicher czy Ignacy Jan Paderewski. Jadwiga Hoesick-Podolska była korespondentką miesięcznika La Pologne. Mając 25 lat wydała pierwszy tomik poezji, Różowe migdały (1925). Przez wiele lat organizowała odczyty związane z twórczością Ferdynanda Hoesicka, wygłaszała również prelekcje na temat twórczości ojca i własnej. Uczestniczyła w kongresach literackich. Krakowska poetka znała łacinę, francuski, włoski, hiszpański, angielski, niemiecki i esperanto. Jadwiga Hoesick-Podolska została przyjęta w poczet członków Stowarzyszenia Autorów ZAiKS w 1947 i pozostała nim do chwili swojej śmierci w 1968. Od 25 stycznia 1958 roku była członkiem Polskiego PEN Clubu.
W ostatnim okresie życia zajęła się opracowaniem spuścizny literackiej swego ojca. 5 lat zajęło jej opracowywanie dalszej części Pamiętników Ferdynanda Hoesicka na podstawie jego diariusza i listów. Sześć tomów maszynopisu obejmujące lata od roku 1902 do 1941 zostało złożonych w Bibliotece Jagiellońskiej, Polskiej Akademii Nauk i Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich, gdzie czekają na dalsze opracowanie.