Bunt w 53 Samodzielnym Kolejowym Batalionie Budowlanym (ros. Мятеж в 53-м отдельном железнодорожном строительном батальоне) – antysowieckie wystąpienie zbrojne na Rosyjskim Dalekim Wschodzie w czerwcu 1943 r. podczas II wojny światowej.
Przebieg wydarzeń Bunt wybuchł 2 czerwca 1943 r. w jednej z kompanii 53 Samodzielnego Kolejowego Batalionu Budowlanego, stacjonującego we wsi Winogradowka w rejonie Imanu. Impulsem była informacja o bliskim przerzuceniu batalionu na front. Spiskowcy zabili zastępcę dowódcy batalionu ds. politycznych, 8 młodszych oficerów i kilku żołnierzy. W areszcie zamknięto dowódcę zbuntowanej kompanii i 2 dowódców plutonów. Z magazynu pobrano broń, sprzęt wojskowy i amunicję. Buntownicy na czele ze starszym sierżantem Timoszenko i jefrejtorem Siemienowem skierowali się w kierunku okolicznej wsi Dmitrowo-Wasiliewka, gdzie stacjonowała druga kompania batalionu. Dołączyła ona w większości do spiskowców. Ponadto do pobliskiego 52 Batalionu Drogowo-Budowlanego wysłano delegację w celu przekonania jego żołnierzy do przyłączenia się do buntu. Zostali oni jednak aresztowani. Obie kompanie ruszyły na północ do wsi Bolszoj Silan, gdzie po krótkiej wymianie strzałów rozbiły sztab batalionu. Zginęło 8 oficerów, został zniszczony węzeł łączności, splądrowany magazyn broni.