Zachowały się liczne zdjęcia Stefana z jego wspinaczek wysokogórskich oraz wycieczek krajoznawczychhttps://zacisze1903.pl/galeria-zdj%C4%99%C4%87.
Stefan Bursche nigdy oficjalnie nie zmienił niemieckiej pisowni swojego nazwiska, natomiast w kontaktach prywatnych zazwyczaj posługiwał się jego spolszczoną wersję – Bursze.
Po zajęciu Pabianic przez Niemców na Grobelnej 6, w mieszkaniu inżyniera Burschego, zakwaterowani zostali oficerowie Wehrmachtu. Stefan Bursche w rozmowie z nimi potrafił powiedzieć, iż wojnę przegrają i w Polsce nie zostaną. Odmówił podpisania volkslisty. 9 listopada 1939 roku został aresztowany przez Niemców i zwolniony„Juliusz Bursche – myśli, działalność i dziedzictwo” pod redakcją Aleksandra Łupienki, Wydawnictwo Naukowe Scholar, str. 68. Po zwolnieniu wrócił do pracy w fabryce Krusche i Ender. Ponownie aresztowano go 9 lutego 1940 roku. W siedzibie łódzkiego gestapo widział go jeszcze, również tam więziony, siostrzeniec jego ojca – ks. Jerzy Sachs, Stefan był dotkliwie pobityTadeusz Wegener „Juliusz Bursche. Biskup w dobie przełomów”, Augustana, Bielsko-Biała 2003, str.106. Stefan Bursche rozstrzelany został 17 lutego w lasach lućmierskich pod Łodzią. W zawiadomieniu wysłanym do matki Stefana napisano, że zmarł na zapalenie płuc. Był pierwszą ofiarą totalitaryzmu hitlerowskiego w rodzinie Bursche.