W czerwcu 1919 roku rozpoczął pracę w fabryce przemysłu metalowego Towarzystwa Akcyjnego „Józef John” w Łodzi, a następnie w Towarzystwie Akcyjnym Wyrobów Bawełnianych Ludwika Geyera. Wraz z żoną i córkami mieszkał w Łodzi przy Piotrkowskiej 315, w mieszkaniu służbowym. W roku 1929 przeniósł się wraz z rodziną do Pabianic, gdzie objął stanowisko członka dyrekcji w tamtejszej fabryce przemysłu bawełnianego Krusche i Ender. Stefan był spokrewniony z prezesem spółki Feliksem Krusche, którego matka Stefana, Amalia Helena z domu Krusche, była stryjeczną siostrą. Rodzina Bursche zajmowała mieszkanie służbowe na pierwszym piętrze budynku przy ulicy Grobelnej 6 w Pabianicach (obecnie mieści się tam Państwowa Szkoła Muzyczna). W 1933 roku po wieloletniej chorobie zmarła na gruźlicę żona Stefana, Zofia„Juliusz Bursche – myśli, działalność i dziedzictwo” pod redakcją Aleksandra Łupienki, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2023, str. 62-68. Jak pisała Alicja Dopart, historyk Pabianic, w fabryce Stefan:„Swoją postawą zyskuje szacunek zarówno kolegów jak i robotników, przez których jest szczególnie lubiany. Może o tym świadczyć fakt, że podczas strajków on jako jedyny z członków dyrekcji porusza się swobodnie po terenie fabryki pertraktując z robotnikami, dla których zawsze miał czas.