Przez wiele lat pełnił funkcję najpierw kierownika tymczasowego konsulatu, a następnie konsula honorowego Szwecji, którego zasięg obejmował województwo poznańskie i pomorskie.
Należał do wielu organizacji społecznych działających na terenie Poznania. Był członkiem Pomocy Naukowej, Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, Związku Artystów, Polskiego Towarzystwa PrehistorycznegoPrzegląd Archeologiczny, 1927, T. 3 R. 9 z. 3, s. 249., Towarzystwa Ekonomistów i Statystyków Polskich, Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, Poznańskiego Towarzystwa Wioślarzy Tryton, Związku Fabrykantów, Towarzystwa Przemysłowego, Towarzystwa Młodych Przemysłowców, Związku Ogrzewalników, Cechu Blacharzy i Korporacji Koncesjonowanych InstalatorówKurjer Poznański, R.27, nr 68 (12 lutego 1932), s. 13. oraz Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej.
W wyborach w 1928 uzyskał mandat senatora z listy nr 24 (Blok Katolicko-Narodowy) w okręgu wyborczym obejmującym województwo poznańskie. W Senacie był członkiem klubu Związku Ludowo-Narodowego. W lutym 1930 złożył mandat z powodu nadmiaru obowiązków w roli przewodniczącego Rady Miejskiej Poznania. Jego miejsce w Senacie zajął Maksymilian PlucińskiKurjer Poznański, R.25 , nr 78 (17 lutego 1930) - wyd. wieczorne, s. 2..