analiza Laurina z 1991 r. nie wystarczała do rozstrzygnięcia tej kwestii, gdyż nie uwzględniono w niej synapsydów.
Badania Reisza, Laurina i Marjanovića (2010) wykazały, że niektóre z cech, które Laurin (1991) uznał za autapomorfie Apsisaurus witteri w rzeczywistości występowały również u przedstawicieli Varanopidae. Tak np. mała kość kwadratowo–jarzmowa, która nie sięgała okna skroniowego występowała też u Archaeovenator, bazalnego przedstawiciela Varanopidae. Stosunkowo duże, ostro zakończone zęby Apsisaurus różnią go od większości przedstawicieli Varanopidae, ale są niemal identyczne z zębami Archaeovenator. Dodatkowo niektóre cechy uznane przez Laurina (1991) za dowód przynależności A. witteri do diapsydów w rzeczywistości nie występują u tego owodniowca. Laurin zakładał np. obecność u Apsisaurus okna podoczodołowego (ang. suborbital fenestra), uznawanego za synapomorfię diapsydów; badania Reisza, Laurina i Marjanovića (2010) wykazały jednak, że to, co Laurin wziął za okno podoczodołowe to w rzeczywistości uszkodzenie czaszki. Reisz, Laurin i Marjanović zwrócili też uwagę na obecność małego guzka na lewej kości jarzmowej Apsisaurus;