W 1939 r. powstał Typ III Model A. Po testach, zmodernizowana wersja Typ III Model B została przyjęta do uzbrojenia jako pistolet maszynowy Typ 100. Produkcję nowego pistoletu maszynowego rozpoczęto w sierpniu 1942 r. Produkowano wersję z kolbą stałą i z kolbą składaną (obie wersje często oznaczane są jako Typ 100/1).
W 1944 r. powstała uproszczona wersja Typ 100/2. Była ona produkowana od stycznia 1944 r. do zakończenia wojny.
Z powodu późnego rozpoczęcia produkcji pistoletów maszynowych i niewielkiej jej skali nasycenie jednostek japońskich tego rodzaju bronią było bardzo niskie. Wyprodukowane pistolety maszynowe Typ 100 były dostarczane głównie jednostkom elitarnym: spadochroniarzom i piechocie morskiej. Były one używane w trakcie walk o Leyte i na Marianach. Po II wojnie światowej były używane w czasie wojny domowej w Chinach, a później w czasie wojny koreańskiej.
Opis techniczny Pistolet maszynowy Typ 100 był indywidualną bronią samoczynną. Zasada działania oparta na odrzucie zamka swobodnego. Strzelanie z zamka otwartego seriami. Zasilanie magazynkowe (łukowe magazynki 30 nabojowe). Magazynki były dołączane z lewej strony broni. Lufa w osłonie metalowej, na osłonie lufy był montowany zaczep bagnetu. Przyrządy celownicze składają się z muszki i nastawnego celownika krzywkowego.Japoński pistolet maszynowy 100-Shiki. Przypisy
Typ 100 Kategoria:Japońska broń strzelecka II wojny światowej