– imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od wyrażenia Martinus oznaczającego „należący do boga Marsa”.
W księgach przyjęć do prawa miejskiego w Krakowie pod rokiem 1393 zanotowano to imię z pisownią MarczinKsięgi przyjęć do prawa miejskiego w Krakowie 1392–1506, LIBRI IURIS CIVLIS CRACOVIENSIS 1392–1506, wydał dr Kazimierz Kaczmarczyk, Kraków 1913, st. 109 (format DjVu).. W średniowieczu zanotowano także, nadawane również i dziś, urobione od Marcina przy użyciu typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław imię MarcisławA.Cieślikowa (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 1, Kraków 2000, .. Współcześnie występuje też coraz częściej w wariancie Martin.
Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Marcin w 2017 r. zajmował 56. miejsce z 756 nadaniami, co stanowi spadek relatywny i bezwzględny od 2012 roku, kiedy zajmował 50. miejsce w grupie imion męskich, będąc nadanym 1159 razy. W całej populacji Polski według stanu na 24 stycznia 2022 r. Marcin stanowi 8.