Albrecht II (ur. najwcześniej w 1182, zm. w 1244 lub 1245) – hrabia Orlamünde i Holsztynu.
Życiorys Albrecht był prawnukiem Albrechta Niedźwiedzia, najstarszym synem hrabiego Weimar-Orlamünde Zygfryda III i Zofii, córki króla Danii Waldemara I (i zarazem siostry króla Danii Waldemara II Zwycięskiego).
W 1202 roku dziadek Albrechta ze strony matki, Waldemar I podbił Holsztyn i osadził tam jako swojego lennika ojca Albrechta, Zygfryda (mimo iż Waldemar w sporze o tron niemiecki opowiadał się po stronie Ottona Welfa, a Zygfryd po stronie Filipa Szwabskiego). Gdy Zygfryd zmarł w 1206 roku, Albrecht i jego brat Herman podzielili między siebie dziedzictwo po ojcu. W 1215 roku Herman podjął próbę skupienia pod swoimi rządami całego dziedzictwa, ale Albrecht zdołał go powstrzymać dzięki pomocy swojego teścia, landgrafa Turyngii Hermana I, którego córkę Jadwigę poślubił w 1211 roku. Wojował także Albrecht z licznymi książętami północnoniemieckimi, przeciwnikami króla duńskiego Waldemara II, wuja Albrechta. W latach 1217–1218 Albrecht uczestniczył w krucjacie przeciwko Liwom.