Przedni dwukołowy wózek toczny o dużym rozstawie osi 2700 mm, osadzony był na obrotowym sworzniu i przejmował prawie połowę masy parowozu.
Parowóz miał dwucylindrowy silnik sprzężony, z suwakami płaskimi, mechanizmem rozrządu Heusingera i mechanizmem rozruchowym systemu Gölsdorfa. Średnica cylindrów wynosiła 500 mm i 760 mm, skok tłoka 680 mm. W odróżnieniu od serii 6, hamulce były na koła wiązane oraz koła toczne.
Z parowozem stosowano różne typy tendrów, typowo trzyosiowy o pojemności 16,7 m³ wody i 8,5 t węgla i masie służbowej 39 t (polskie oznaczenie 17C11).
Rozwinięciem konstrukcji lokomotyw serii 106 była seria 206 (Pd14).
Przypisy
Bibliografia Jan Piwowoński: Parowozy kolei polskich, WKiŁ, Warszawa 1978. Ingo Hütter, Reimar Holzinger: Die Lokomotiven der PKP 1918–1939, DGEG, Hövelhof 2007, . Jindřich Bek, Zdenek Bek, Parní lokomotivy ČSD , Praga, 1999,
Linki zewnętrzne Josef Pospichal, Parowozy Pd13 w służbie PKP (zdjęcie) Josef Pospichal, Lista parowozów kkStB 106 Pd13 (zdjęcie).
Kategoria:Parowozy PKP Kategoria:Parowozy o układzie osi 2B