Gdy tylko Waldemar odzyskał wolność zaczął organizować wyprawę odwetową w celu odzyskania utraconych ziemi i pozycji. Uzyskał od papieża unieważnienie swoich wcześniejszych zobowiązań i ruszył na Holsztyn. 22 lipca 1227 r. doszło do bitwy pod Bornhöved, w której król duński został ostatecznie pokonany przez koalicję książąt i miast północnoniemieckich pod wodzą hrabiego Holsztynu, w której uczestniczył także Henryk Czarny. Do niewoli dostał się Otto z Lüneburga; ranny w oko Waldemar uciekł, lecz musiał potwierdzić postanowienia układu z 1225 roku. Klęska ta oznaczała ostateczny koniec panowania duńskiego nad południowym wybrzeżem Bałtyku.
Żoną Henryka była Audacja Małgorzata, z linii Piastów wielkopolskich (według starszej literatury przedmiotu, z rodu książąt pomorskichAudację w literaturze przedmiotu czyniono przedstawicielką dynastii sławieńskiej, z uwagi na matkę Dobrosławę, która była m.in. panią na Sławnie. Por. ). Mieli kilkoro dzieci, m.in. następcę ojca Guncelina III.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Hrabiowie Schwerinu Kategoria:Uczestnicy piątej wyprawy krzyżowej Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Zmarli w 1228