Zdaniem części logików i filozofów wyrażeniem można nazwać przedmiot p dopiero wtedy, gdy użyty jako wyrażenie został w określonej sytuacji − inaczej bowiem (przede wszystkim ze względu na okazjonalność wyrażeń) nie można często przypisać mu określonych funkcji syntaktycznych lub semantycznych.
Wyrażenia proste a wyrażenia złożone
W definicji wyrażenia zaznacza się podział na te, które tworzone są z innych wyrażeń na podstawie reguł syntaktycznych i na te, które nie są tworzone za pomocą takich reguł, ale poprzez wypisanie ich na liście wyrażeń języka. Wyrażenia złożone i wyrażenia proste definiuje się jednak nieco odmiennie. Tak np. w pracach Jacka Jadackiego wyrażenia proste to słowa, a wyrażenia złożone to zwroty, zgodnie z następującą definicją:
„Wyrażenie W jest zwrotem, gdy W da się w pełni (tj. bez reszty) rozczłonkować na co najmniej dwie takie części A i B, że: (i) zarówno A i B są wyrażeniami; (ii) jest takie wyrażenie C, że W zawiera (denotacyjny) ciąg ACB lub wynika (semantycznie) z ciągu ACB”. Wszystkie wyrażenia, które nie spełniają tych warunków, to słowa.