Jako poddany cesarza Franciszka Józefa Habsburga okres I wojny światowej spędził w szeregach c. i k. armii operującej na froncie rosyjskim. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wrócił do cywila i swojego przedwojennego miejsca pracy oraz poślubił Marię Kumorowiankę z Brzozowa (miało to miejsce na początku lat dwudziestych XX wieku).
Po wygraniu konkursu na kierownika szkoły powszechnej w Krynicy-Zdroju, w sierpniu 1925 roku, został przeniesiony wraz z rodziną do nowego miejsca pracy; dosłownie, ponieważ rodzina Boroniów (licząca na początku lat dwudziestych 4 osoby, bowiem na świat przyszli już: córka Felicja i syn Juliusz) zamieszkała w budynku szkoły (obecnie siedziba Krynickiego Oddziału PTTK).
Od początku swej działalności pedagogiczno-organizatorskiej Franciszek Boroń stał się inicjatorem szkolnictwa podstawowego połączonego z następującą po nim edukacją zawodową. Był pierwszym dyrektorem „krynickiej zawodówki”, poprzedniczki Zespołu Szkół Zawodowych im. Mikołaja Kopernika w Krynicy-Zdroju (obecnie: Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Jana Pawła II). Placówką kierował od chwili jej powstania w 1925 do dnia przejścia na emeryturę w roku 1948.