Schönberg (Piękna Góra) – z czasem spolszczoną na Szymbark.
Integralne części wsi (przysiółki) Badonie, Bartnia Góra, Blich, Bystrzyca Dolna, Bystrzyca Górna, Domy koło Domu Kultury, Domy koło Rumińskiej, Dół, Folwark, Górki, Góry, Granice, Huciska, Kamieniec, Kamionka, Kawiory, Labuty, Łęgi za Górą, Łęgi za Wodą, Miastko Dolne, Miastko Górne, Na Pańskie, Nadjazie, Nowa Wieś, Nowe Osiedle, Ogrodowa, Polanki, Polówka, Rola, Równie, Szklarka, Wiatrówki, Wólka, Zalipie, Zamoście, Zimna Woda.
Historia mały|Szymbark, Josephinische Landesaufnahme (1763-1787) mały|Późnobarokowy, drewniany kościół pw. św. Wojciecha Szymbark w czasach średniowiecza był rezydencją obronną polskiego rodu rycerskiego Gładyszów h. Gryf, wokół której zaczął rozwijać się gród. Rezydencja Gładyszów sięga początkami XIV wieku, kiedy to w 1316 r. zamieszkał w Szymbarku, Paweł Gładysz h. Gryf, mieszczanin z Nowego Sącza pierwszy tenutariusz Szymbarku z rodu Gładyszów (ok. 1330), podrządczy sądecki, który wykazał się jako rycerz w walkach obrony Polski.