1500 fortepianów i pianin.
Okres okupacji Po wybuchu wojny i zajęciu Polski przez Niemców, firma nie uległa wywłaszczeniu gdyż jej właściciel i założyciel mógł wykazać się narodowością niemiecką. W pierwszych miesiącach okupacji spółka działała jako „Bruno Sommerfeld G.m.b.H.” Obok istniejących dotąd oddziałów w Bydgoszczy, Katowicach, Łodzi i Poznaniu otworzyła przedstawicielstwa w Gdańsku, Krakowie i Warszawie. Od 30 grudnia 1940 r. jedynym właścicielem firmy był ponownie Brunon Sommerfeld. Od 1942 roku, obok produkcji pianin i fortepianów (ok. 50%) wykonywano także meble biurowe, stoły, szafy i łóżka. Zatrudnienie spadło do 40 osób, z czego 90% stanowili Polacy.
W drugiej dekadzie stycznia 1945 r., podczas działań wojennych związanych z oswobodzeniem miasta spod okupacji niemieckiej, całkowicie spalone zostało wyposażenie fabryki. Pociski ostrzału artyleryjskiego trafiły w magazyny lakierów i politury, wywołując pożar.
Jeszcze przed pożarem, zimą 1945 r. właściciel fabryki z falą niemieckich uciekinierów opuścił Bydgoszcz. Udało mu się przedostać do Berlina, gdzie zmarł w latach 50. XX w. Do śmierci prowadził korespondencję ze swymi byłymi pracownikami zamieszkałymi w Bydgoszczy.