Doświadczenia kampanii wrześniowej wykazały, że karabinki wz. 29 parametrami były bliskie niemieckim karabinom Kar98k, zaś po jej zakończeniu, obok innych karabinków i karabinów systemu Mausera, znalazły się na wyposażeniu partyzantki.
Po zakończeniu kampanii wrześniowej znaczne ilości polskiej broni dostały się w ręce Niemców oraz Sowietów. Zarówno Wehrmacht, jak i Armia Czerwona zdobyte karabinki wz. 29 wykorzystały do uzbrojenia swoich żołnierzy. W armii niemieckiej karabinki wz. 29 otrzymały oznaczenie Gewehr 298(p) – G298(p).
Opis konstrukcji Karabinek wz. 29 był indywidualną bronią powtarzalną wyposażoną w zamek czterotaktowy, ślizgowo-obrotowy. Ryglowanie odbywało się za pomocą trzech rygli: dwóch głównych w przedniej części trzonu zamka i jednego pomocniczego w jego tylnej części, tak jak w przypadku karabinu Mauser Gew98. Zamek składał się z: trzonu zamkowego z rączką zakończoną kulistą gałkąW starszych opracowaniach wymieniane są dwa rodzaje zamków: z rączką zagiętą w dół oraz z rączką prostą. Nowsze badania zdjęć oraz zachowanych egzemplarzy nie potwierdzają tej tezy. Prawdopodobnie produkowano karabinki wz. 29 tylko z rączką prostą, bądź seria karabinków z rączką zagiętą była bardzo niewielka, zameczka, kurka bezpiecznika skrzydełkowego, iglicy, sprężyny iglicznej, wyciągu oraz zapadki.