gdzie: – średni czas potrzebny na dotarcie do celu przez kursor, – czas startu urządzenia wskazującego, natomiast to prędkość urządzenia. Obie stałe wyznacza się w sposób empiryczny, – dystans pomiędzy środkiem a punktem początkowym, – szerokość celu, mierzona wzdłuż osi, w której porusza się kursor, – stała, która wynosi 0, ½ lub 1, w zależności od środowiska.
Przykłady zastosowań Wpływ prawa Fittsa na interfejs użytkownika – Projektanci interfejsów wychodzą z założenia, że im dalej przycisk znajduje się od aktualnej pozycji wskaźnika myszy, tym większy jest średni czas przebycia wskaźnika do przycisku. Czas dotarcia do pożądanego miejsca na ekranie komputera można efektywnie poprawić poprzez: przybliżenie kontrolek bliżej siebie lub ich zwiększenie. Przez lata monitory stawały się coraz większe, przez co rozdzielczość ich także wzrosła. Prawo Fittsa mówi, że aktualna wydajność myszki gwałtownie spada. Przykład interfejsu w programie Microsoft Word – W pierwszej wersji programu Microsoft Word interfejs był zaprojektowany dla wspólnej maksymalnej rozdzielczości ekranu 640x480 pikseli, a sam pasek narzędzi był zbudowany z przycisków o wielkości 20x20 pikseli oraz z ikonek o wielkości 16x16 pikseli.