Jego dźwięk oznaczał, że wkrótce brama zostanie zamknięta i wszyscy mieszkańcy pracujący poza murami powinni wrócić do miasta.
Do XIX wieku, ze względu na brak wystarczających środków na naprawę i utrzymanie baszty, wieżę Lotrščak wynajmowano osobom prywatnym. Podobnie czyniono z pozostałymi tego typu budynkami w Zagrzebiu. Zachowała się dokumentacja dotycząca wynajęcia w 1651 roku wieży Lotrščak niejakiemu Martinowi Kovačiciowi, który za roczny czynsz w wysokości 10 florenów reńskich mógł w baszcie urządzić magazyn. Kiedy indziej na parterze znajdował się magazyn wina dla kaplicy św. Jerzego, a w XIX wieku także kawiarnia z pierwszym w Zagrzebiu stołem bilardowym.
thumb|left|Gricka Armata Baszta przez kolejne wieki przechodziła liczne przeobrażenia, a swój obecny wygląd zawdzięcza przebudowie prowadzonej w połowie XIX wieku przez Kuno Waidmanna. Działając na fali historyzowania średniowiecznych obiektów, nadał on Lotrščakowi romański wygląd. To także wówczas wieżę nadbudowano o czwarte piętro oraz wstawiono nowe okna. W 1876 roku miasto zakupiło za kwotę 100 guldenów armatę, której nadano nazwę Grički top (Gricka Armata). Po raz pierwszy broń uruchomiono w południe 1 stycznia 1877 roku w oknie obecnego budynku Państwowego Instytutu Meteorologii przy Promenadzie Strossmayera (Strossmayerova šetališta).