W swoich filmach, które reżyseruje na podstawie współtworzonych przez siebie scenariuszy, Paweł Pawlikowski portretuje bohaterów, którzy są pozbawieni tożsamościowej stabilności. Szczególne miejsce w jego utworach zajmują kobiety. Jego styl filmowy charakteryzowany był jako poetycki oraz umożliwiający odbiorcom skupianie się na przeżyciach bohaterów. W jego utworach odnajdywano aluzje do dzieł takich twórców jak Krzysztof Kieślowski, Yasujirō Ozu i Robert Bresson. Paweł Pawlikowski został laureatem nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2014) i Wiktora dla twórcy roku (2015). Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Życiorys Młodość, wykształcenie Paweł Pawlikowski urodził się 15 września 1957 w Warszawie. Jego matka, pochodząca z tradycyjnej katolickiej rodziny, była początkowo artystką baletową. Gdy zaczęła mieć problemy zdrowotne, ukończyła filologię angielską, a następnie wykładała na Uniwersytecie Warszawskim. Jego ojciec natomiast był lekarzem pochodzenia żydowskiego. Babka ze strony ojca, również z zawodu lekarka pochodzenia żydowskiego, została zamordowana w Auschwitz. On sam został ochrzczony i tak jak matka był katolikiem.