thumb|Werner Otto von Hentig
Werner Otto von Hentig (ur. 22 maja 1886 w Berlinie, zm. 8 sierpnia 1984 w Lindesnes) – niemiecki dyplomata i pisarz, działacz państwowy.
Ukończył gimnazjum w Joachimsthal. Studiował prawo na uniwersytetach w Grenoble, Berlinie, Królewcu i Bonn. W 1909 rozpoczął pracę w dyplomacji niemieckiej. W 1911 objął funkcję attaché w misji niemieckiej w Pekinie. Następnie pracował w placówkach dyplomatycznych w Konstantynopolu, a potem w Teheranie. Po wybuchu I wojny światowej pod koniec lipca 1914, wstąpił do armii niemieckiej. We wrześniu tego roku został ranny podczas bitwy nad jeziorami mazurskimi. W 1915 r. uczestniczył w misji wojskowej do Kabulu, mającej na celu skłonienie emira Afganistanu do opowiedzenia się po stronie Państw Centralnych i zaatakowania brytyjskich Indii. Pod koniec wojny von Hentig został skierowany do ambasady Niemiec w Konstantynopolu, gdzie zajmował się repatriacją niemieckich jeńców wojennych z Syberii. W 1918 została opublikowana jego książka pt. „Meine Diplomatenfahrt ins verschlossene Land”. Od 1921 był dyplomatą w Estonii, a następnie w Bułgarii. W 1924 został konsulem generalnym w Poznaniu. Zaangażował się w działalność Die deutsche Jugendbewegung. W latach 30.