Po odejściu z Tęczy grał ponownie w Partyzancie Kielce (Gwardia). Karierę piłkarską zakończył w połowie lat 50. XX wieku.

Oprócz piłki nożnej Borchólski uprawiał także inne dyscypliny sportowe. Był lekkoatletą – startował w skoku wzwyż i skoku o tyczce. W tej pierwszej konkurencji został m.in. mistrzem okręgu kieleckiego w 1949 roku z wynikiem 1,60. Ponadto wielokrotnie zwyciężał w mistrzostwach Kielc w tenisie stołowym i ziemnym. Był współzałożycielem sekcji tenisowej w Błękitnych Kielce, gdzie szkolił młodzież oraz występował jako czynny zawodnik. Dla uczczenia jego pamięci w Kielcach rozgrywany jest tenisowy Memoriał Adama Borchólskiego i Adama Krajewskiego – w 2010 roku odbyła się jego jubileuszowa XV edycja.

Będąc zawodnikiem Spójni Kielce (Tęcza) występował także w jej zespole hokejowym. W styczniu 1951 roku zdobył wraz z nim wicemistrzostwo Zrzeszenia Sportowego Spójnia. W turnieju, który odbył się w Nowym Targu, Borchólski zdobył jedną bramkę w meczu ze Spójnią Rzeszów, przyczyniając się do zwycięstwa 11:2.