W 1876 rozpoczął pracę w magistracie Warszawy jako pomocnik inżyniera magistratu, a w 1882 został tamże starszym architektem.
Praktykował pod kierunkiem Henryka Marconiego przy projekcie gmachu Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Warszawie (za co – wspólnie z Edwardem Lilpopem – otrzymał II nagrodę; projekt nie został zrealizowany). Wraz z Adolfem Schimmelpfennigiem, Janem Heurichem i Zygmuntem Kiślańskim wygrał w 1864 konkurs na projekt odbudowy spalonego w powstaniu styczniowym warszawskiego ratusza (PałacU Jabłonowskich) na Placu Teatralnym. Miał to być wielki, neogotycki kompleks, zajmujący prawie całą północną pierzeję placu. Ingerencje wojskowych władz rosyjskich uniemożliwiły realizację tego projektu. W 1869 wykonał projekt teatru ludowego w konkursie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych oraz projekt gmachu tego towarzystwa.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, kwatera 24-2-29/30.