został aresztowany przez Niemców. Jesienią 1918 r. udało mu się zbiec na kutrze do Finlandii. Od 1919 r. był dyrektorem technicznym w jednej z firm w Helsinkach. W 1924 r. został jej właścicielem. W 1928 r. stanął na czele Stowarzyszenia Samopomocy Oficerów Morskich w Finlandii, zaś w listopadzie 1929 r. helsińskiego oddziału Związku Wojenno-Morskiego. Jednocześnie współpracował z fińskim i szwedzkim wywiadem. Po ataku Armii Czerwonej na Finlandię jesienią 1939 r., przedstawił feldmarsz. Carlowi Gustafowi Mannerheimowi propozycję zorganizowania z terytorium Estonii działań propagandowo-wywiadowczych. Po odrzuceniu tej oferty wstąpił do armii fińskiej. W 1941 r. jego wydania zażądali Niemcy, zaś w 1944 r. Sowieci. W tym drugim przypadku przedostał się do Szwecji. Zamieszkał w Sztokholmie.
Bibliografia Władimir K. Piłkin, В Белой борьбе на Северо-Западе: Дневник 1918-1920, 2005
Linki zewnętrzne Spis rosyjskich oficerów morskich (jęz. rosyjski)
Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Jeńcy wojenni Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej Kategoria:Uczestnicy wojny fińsko-radzieckiej Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1967