Opis Lekki parowóz pospieszny, o układzie osi 2'B1'. Przedni wózek z osiami tocznymi średnicy 995 mm i rozstawem osi 2420 mm miał czop skrętu przesunięty o 50 mm poza jego środek. Z tyłu parowóz miał oś Adamsa z kołami średnicy 1258 mm, bez nastawiacza powrotnego. Koła napędne miały średnicę 2100 mm, oś napędowa była podwójnie wykorbiona. Parowóz miał wysoko umieszczony kocioł (środek 2830 mm nad główką szyny), z rusztem o dużej długości (3270 mm). Kocioł miał 329 płomieniówek lub 314 w parowozach produkcji od 1905 roku, powierzchnia ogrzewalna kotła (od strony wody) odpowiednio wynosiła 227,5 m² lub 217,5 m². Typowo dla austriackich lokomotyw, dymnica miała dwudzielne drzwiczki, a koła napędowe były od góry nakryte ozdobnymi szerokimi błotnikami.
Silnik sprzężony czterocylindrowy, z cylindrami wysokoprężnymi umieszczonymi pod dymnicą, między ostojnicami i napędzającymi oś wykorbioną oraz cylindrami niskoprężnymi na zewnątrz. Cylindry miały średnicę odpowiednio 350 i 600 mm oraz skok 680 mm. Suwaki cylindrów były płaskie, z zewnętrznym napędem, rozrząd Heusingera.
Stosowano kilka różnych serii tendrów trzy- lub czteroosiowych.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Jindřich Bek, Zdenek Bek, Parní lokomotivy ČSD , Praga, 1999, . Jan Piwowoński, Parowozy kolei polskich, Warszawa: WKiŁ, 1978 Josef Pospichal, Lokstatistik
Kategoria:Parowozy PKP Kategoria:Parowozy o układzie osi 2B1