Prowadził on politykę ugodową, doprowadził do zwolnienia części więźniów politycznych i zniósł stan wyjątkowy. W październiku 1983 w wyniku wyborów powszechnych do władzy doszli przedstawiciele opozycji, z którymi Bignone bezskutecznie negocjował szeroką amnestię dla przywódców junty. Pozostał na stanowisku prezydenta do 10 grudnia 1983.
20 kwietnia 2010 razem z sześcioma oficerami wojska i policji został uznany za winnego torturowania i uśmiercania przeciwników politycznych w okresie 1976–1983. Prezydent został skazany na 25 lat więzienia za spowodowanie śmierci 56 osób na terenie koszar Campo de MayoArgentyna: Ostatni dyktator skazany na 25 lat więzienia. 15 kwietnia 2011 został przez sąd w Buenos Aires uznany za winnego m.in. dziesięciu zabójstw na tle politycznym i skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia. Świat w przekroju 1982–1983, Wiedza Powszechna, Warszawa 1985
Kategoria:Prezydenci Argentyny Kategoria:Argentyńscy generałowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Wyzwoliciela San Martina Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2018