i innych.
Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 351. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Został przydzielony w rezerwie do 8 pułku artylerii ciężkiej w Toruniu.
Jako oficer 31 pułku artylerii lekkiej uczestniczył w kampanii wrześniowej z Armią Pomorze w walkach nad Bzurą i w obronie WarszawyAdiutant dowódcy dywizjonu artylerii lekkiej majora dyplomowanego Wacława Zielonki.. Uniknął niewoli, ukrył broń i mundur i wrócił do Torunia, gdzie został aresztowany w październiku 1939 r. i osadzony przez Gestapo w Forcie VII. Od stycznia 1940 r. więzień w obozach koncentracyjnych w Stutthof, Sachsenhausen (KL) (nr 21155), Mauthausen-Gusen, gdzie współorganizował (pod przywództwem dr. Władysława Gębika), konspirację „Orzeł Biały” – podziemny ruchu oporu do ratowania życia ludzkiego. Ponownie został przewieziony do obozu w Oranienburg – Sachsenhausen, gdzie doczekał wyzwolenia przez wojska amerykańskie dnia 3 maja 1945 r., weryfikował się w Lubece i tu współorganizował Związek Polaków. Z transportem UNRRA przybył do Szwecji dnia 16 lipca 1945 r. Archiwum w Arolsen: https://collections.arolsen-archives.org/de/search/person/82009682?s=Antoni%20Wieloch&t=19376&p=0. Do Polski nie powrócił.